Ten całkowicie undergroundowy projekt zyskał miano Wyjście Dwa. Powstała jakaś prosta strona w sieci, nakręcono amatorski klip, który nota bene co najmniej wzbudził kontrowersje, lecz był tym co ci ludzie chcieli wykrzyczeć zaszufladkowanemu społeczeństwu.

Po ponad trzech latach pragnę podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do powstania Revolty Discrety – następcy Wyjścia Dwa, i tym którzy zaczynając w Wyjściu Dwa nadal współtworzą naszą rewolucję. Wiem, że z takim samym zaangażowaniem jak kiedyś, podejmiemy walkę na arenie polskiego podcastingu. W dalszej cześci wpisu znajdziecie małą, literacką niespodziankę ;-)

Jednocześnie pragniemy poinformować czytelników, że oficjalna premiera podcastu Revolty (nazwa) odbędzie się 17 października 2010 roku.
Więcej szczegółów wkrótce na stronie i na Facebooku.

„Wyjście Dwa”

Przygarbiony na ławce żelaznej, gdzieś nad brzegiem jestestwa swego
siedzi człek z głową niemo wspartą na niczyjej dłoni.
Pancerzyk srebrzysty dokoła zapięty po niemych ust kąty,
ślepych oczu zasłony – strzeże przed światem jakże zniewolonym.

Ulicą Wąską przemarsz kroczy wielmoży,
skąpani w bieli żołnierze, w nieładzie chwili twardo po ziemi stąpają.
Bez zbroi, bagnetu, bez hełmu na głowie, bez maski ciemności
kroczy waleczna brygada, spowita w mroku ciemności.
Z przestworu niebios rękojeść pierzysta powoli zstępuje,
złocista siklawa armi tej drogę wskazuje.

W powiewie lekkim podchodzi do człeka postać w kolory ubrana,
postać nieznana, o włosach złocistych przez kule przeczesywanych.
Nadzieja, zaciśnięta pięcioramienna towarzyska marszu
przed głową niemą wtem staje.
Uderza w niego gromisko potężne,
do walki przystąpić mu karze!

Honorem unosisz się wielce,
a czymże on jest wobec tego,
Tego co możesz oddać innym,
podając rękę dobrego.
Nienawiść dokoła dostrzegasz tak często,
w twych oczach wyjaśnia zbyt wiele.
Lecz kim Ty jesteś wobec tego?
Bawitkiem śmierci kolego!

Na tarczach swych serc wyryte równo żołnierze ci mają,
tych słów kilka nieskrępowanych.
Wiara, prawda, jedność, miłość, nadzieja, odwaga, męstwo,
walka, pokój, siła, pojednanie!

Co więc uczynić był winien człek ten zatroskany?
Ustąpić mogą dziś żelazne bramy, które tak często duszą nas – rannych.
Maszerują w szyku za dnia każdego i nocy,
by nieść ci pomoc – pragnienie mocy!

On czeka na ciebie z dobroci puklerzem,
rewolucją miłości, roztropności spichlerzem.
Więc dalej bracia, żołnierskie gałgany!
Wyruszamy!

Wstań! Ujrzyj! Odkryj! Doznaj radości zmiany!
Sam otwórz w sobie – Wyjścia Dwa bramy!

KK

W autobusach tłok, przez ostatnie dwa miesiące nie spotykany. W telewizji od rana wywiady, komentarze, wypowiedzi wielkich umysłów na temat tego jak to ludzie cierpią z powodu końca wakacji. Buńczucznie lansowane są plecaczki, tornistry, zeszyty za jakieś horrendalne pieniądze, w sklepach promocje, wyprzedaże. Niestety coraz częściej wielu z nas mogłoby sobie w przykleić takie wielkie, czerwone SALE na swoim sercu. Wszakże wakacji już nie ma, to pora wrócić do dawnej maseczki fałszywego Ja.

Na ulicach, dziś szarych od deszczu który nota bene zdaje się podkreślać ten patowy charakter dnia, słychać rozmowę dwóch nastolatek:

- Ale masakra, ale leje, całe ciuchy mokre i jeszcze ta idiotyczna szkoła.

- Weź mi nie mów, nie wiem co ze sobą zrobić, nic mi się nie chce, znowu nie będzie na nic czasu, znowu lekcje, znowu…!

Przy wejściu do urzędu biegnie jakiś szykowny ktoś, wystrojony w krawat wpada nagle na kolegę z dawnych, zapomnianych lat:

- Jasiek, o Jezu ile się nie widzieliśmy! Co tam u ciebie?

- Eee, cześć. No dobrze, dobrze spieszę się.

- Jak wakacje?

- Wakacje? A dobrze, ale jest wrzesień, nie ma już wakacji, mam masę roboty. Muszę lecieć. Kiedyś pogadamy.

Takich rozmów są w dzisiejszym dniu miliony. Może potem, później, nie teraz – te słowa cisną się wielu na usta. Tutaj ujawnia się prawdziwy obraz współczesnych wakacji. Ludzie wyjeżdżają na urlopy, bo przecież nie wypada nie wyjechać – co powiedzą znajomym, że gdzie byli? W Krakowie!? Już w czerwcu zaczynają się zawody pt. „Jak się przylizać szefostwu”, jak załatwić te dwa tygodnie urlopu. W końcu Nowak godzi się wieczorami wpatrywać w cyfrową próżnię, wysyłać szefostwu materiały -  pobudzany tekstem: „Nie możesz zawieść firmy, liczymy na ciebie!”. Zwykle kończy się tak, że na wakacjach dzieci sobie, a rodzice tyrają wmawiając sobie urojoną wizję odpoczynku. Po tym jak załatwią już formalności w biurach podróży, wybiorą hotele, atrakcje itd., konają i pragną tego wyjazdu. Tylko czy takie wakacje w ogóle są odpoczynkiem? Przygodą?

Kiedy ktoś cię pyta co robiłeś na wakacjach, jakie masz wspomnienia – często odpowiadamy: „No wypocząłem, fajnie było, ale się skończyło”. Skończyło się? Really? To po co ci w ogóle ten urlop? Hmm?

Terminarze dopięte na ostatni guzik, plan ułożony co do minuty, ubrania spakowane w wielkie walizy, które pękają w szwach. No ja się pytam gdzie tu przygoda? Jak mają ludzie wypocząć, skoro na własnym urlopie odliczają – odhaczając kolejne pozycje na liście „atrakcji”! „Byłem w Rzymie” - powie facet po czterdziestce w pracy unosząc głowę niczym paw. Kiedy zapyta się go co ciekawego widział na wakacjach, co poznał, jak spędził czas… „Zabytki, zabytki, no wiecie odpoczywałem głównie”.

Kiedy czytam w sieci kolejne wypowiedzi ludzi na temat ich wakacji (bo mamy teraz takie sieciowe zwyczaje pokazywania siebie pod palmą, albo żony z koktajlem przyzdobionym parasoleczką, niekiedy pieprznie się jakiegoś tubylca na zdjęcie żeby było, że poznałem VIP-a) mam wrażenie, że wrócili z jakiegoś obozu wojskowego, a nie z urlopu. Tak jednak nie musi być człowieku!

Udane wakacje to czas przygodny w prawdziwym tego słowa znaczeniu. Czas wędrówki nas samych w poszukiwaniu nowych rzeczy, energii która jest nam potrzebna. Każdy ma jakąś pasję. Czasami najlepsze wakacje mogą być czasem poświęconym właśnie na nią. Jest oczywiście stereotyp „American Dream” tylko czy naprawdę potrzeba wyjeżdżać za granicę, aby odpocząć? A góry? A jeziora? Gdzie to się wszystko podziało? Zniknęło czy co?

Fascynują nas takie filmy jak „Dzienniki motocyklowe”, „Wszystko za życie” itd. Lubimy patrzeć na twardzieli, którzy wyruszają w samotną wędrówkę drogą 66. A nie przyszło ci do głowy, żeby samemu wyruszyć w podobną podróż w głąb własnego ja?

W tym momencie może pojawić się pytanie: – Dobra, czyli co mam robić za włóczykija, ascetę, żebraka? NIE! Jedyne co musisz robić to być sobą!

„Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje też w życiu jakieś swje „Westerplatte”.
Jakiś wymiar zadań, które musi podjąć i wypełnić. Jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić. Nie można „zdezerterować”. Wreszcie – jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba „utrzymać” i „obronić”, tak jak to Westerplatte, w sobie i wokół siebie.
Tak, obronić – dla siebie i dla innych.”
(Jan Paweł II - Bardziej być niż mieć. Westerplatte, 12 czerwca 1987)

Rzeczywiście kiedy nie ma wakacji jesteśmy w pewnym stopniu ograniczani przez naszą rzeczywistość, ale wakacje są właśnie po to aby z tej kolorowej (nie szarej jak powiadają) codzienności wyjść i udać się na bezludną wyspę naszych pragnień! Na wyspę, gdzie czekają na nas nasze namiętności, nasze pasje, nasi przyjaciele, czasem cisza i samotność, niekiedy wysiłek. Zawsze czeka też na nas Bóg, chcąc napełnić nasze serca mocą swego Ducha.

Czy można dziś, niczym w Hollywoodzkim filmie, spędzić noc pod gwiazdami? Można! Wakacje powinny być dla nas takim duchowym come back. Tak abyśmy we wrześniu stanęli przed światem, rozłożywszy ramiona i rzekli: „Come on!”

I tak będzie. Wiesz kiedy? Kiedy w około będzie tylko to co jest w twoim sercu. Choćby przez te siedem czy czternaście dni. Nie praca, nie „po godzinach”, nie na ławce przed blokiem – ale gdzieś na wyspie, wyspie twojej duszy, drodze do odkrycia samego siebie. Takiej wewnętrznej Road 66, tylko że bez krwiożerczych świrów z siekierami jak to w kinie ostatnimi czasy bywa.

Kończąc mówię dziś wszystkim młodym i starszym, że 1 września to najlepszy dzień w roku! Dzień, w którym stajemy przed kolejnymi miesiącami wyzwań, przed nieznanym, przed tym co przygotował dla nas Pan. Nie musimy wiedzieć co to jest. Jeśli w naszych duszach mamy owoce tych dwóch miesięcy, jeśli w tym czasie cokolwiek w nas się zmieniło na lepsze, jeśli pamiętamy chociaż jedną rozmowę, która nami poruszyła – to mamy energię by stawić czoła tym wyzwaniom. Nie po to żeby w sylwestra podsumować rok, lecz po to by za rok o tej porze być dumnym z tego kim i gdzie się jest.

Przypomina mi się scena ze wspomnianego „Wszystko za życie” kiedy główny bohater jeszcze przed wyruszeniem w podróż wyrzuca szeleszczące dolary. Tak samo Ty, możesz wyrzycić teraz swoje „znowu”, „masakra”, „nie chce mi się” i ruszyć w nieznaną gęstwinę z mocą Dawidowego miecza.

„Przebiegać będzie ziemię obcych narodów, bo zechce
doświadczyć dobra i zła między ludźmi.
Postara się pilnie, by od samego ranka zwrócić się do Pana, który go stworzył,
i przed Najwyższego zaniesie swą prośbę.
Otworzy usta swe w modlitwie i błagać będzie za swoje grzechy.
Jeżeli Pan zechce, napełni go duchem rozumu,
on zaś słowa mądrości swej jakby deszcz wyleje
i w modlitwie wychwalać Go będzie.
Za życia zostawi imię większe niż tysiąc innych.”
(Syr 39, 4-11)

Wszystkim, którzy spędzili w tym roku kilka dni na swoich wyspach gratuluję. Na nadchodzące miesiące życzę wam wytrwałości, mądrości i roztropności w Duchu Słowa Ocalenia. Czyńcie dobro – pokonujcie własne bariery.

„Napisano bowiem: wniwecz obrócę mądrość mądrych, a roztropność roztropnych odrzucę. Gdzie jest mądry, gdzie uczony? Gdzie badacz wieku tego? Czyż Bóg nie obrócił w głupstwo mądrości świata?

1Kor 1, 19-20

Tak więc człowiek szukający całkowitego poznania w racjonalnym świecie z góry jest skazany na klęskę. Owszem, w ludzkiej naturze leży chęć odkrywania otoczenia i szukania związków przyczynowo- skutkowych, lecz jeśli się do tego ograniczasz to oddalasz się od prawdziwej mądrości.

„Choć filozofię studiowałem,

medyczny kunszt, arkana prawa

i teologię też, z zapałem

godnym, zaiste, lepszej sprawy,

na nic się zdały moje trudy —

jestem tak mądry, jak i wprzódy!

Zwą mnie magistrem, ba, doktorem!

Od lat dziesięciu za nos wodzę

po krętej poszukiwań drodze

swych uczniów głupkowatą sforę

i widzę, że nic nie wiem przecie.”

„Faust”  – J. W. Goethe

A co, gdybym Ci powiedział, że wystarczy wypowiedzieć jedno zdanie, jedną prośbę i zacznie spływać na Ciebie powoli, aczkolwiek nieustannie mądrość od samego Boga?



„A jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi Boga, który wszystkich chętnie obdarza i bez wypominania, a będzie mu dana”

Jk1, 15

Czy odważysz się prosić o mądrość, której nie są w stanie zaoferować Ci nauczyciele, ani żaden inny człowiek? Wiedzę, której nie otrzymasz w teorii lecz dzięki własnemu doświadczeniu? Sam sobie odpowiedz, czy warto poznać prawdę, czy może lepiej tkwić w tej matrixowej  rzeczywistości i przyjąć jej prawa?

„Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie. U bram świątyni prosiłem o nią i aż do końca szukać jej będę. Z powodu [jej] kwiatów, jakby dojrzewającego winogrona, serce me się w niej rozradowało, noga moja wstąpiła na prostą drogę, od młodości idę jej śladami. Nakłoniłem tylko ucha mego a już ją otrzymałem i znalazłem dla siebie rozległa wiedzę”

Syr51, 13-16

Ps:  Nim posiądziesz mądrość bazującą na doświadczeniu, warto czasem zaglądnąć do Pisma Świętego. W Księdze Przysłów znajdziesz wiele wskazówek dydaktycznych, które możesz wykorzystywać w codziennym życiu.

Jak donoszą lokalne źródła 24/ 25 sierpnia dokonano brutalnego morderstwa na trojgu chrześcijan, którzy udzielali poszkodowanym pomocy humanitarnej. O atak oskarża się bojowników organizacji Tehreek-e-Szariat-e-Nafaz-e-Mohammadi (Ruch na rzecz egzekwowania prawa islamskiego). Przedstawiciele rządu nie wydali jeszcze nazwisk ofiar, ponieważ  „Nie chcą tworzyć paniki w świecie organizacji humanitarnych, wśród sponsorów, szczególnie w tym trudnym czasie pozyskiwania międzynarodowej pomocy. „ W krajach gdzie nietolerancja religijna jest na wysokim poziomie, coraz trudniej o jakąkolwiek pomoc.

Jako komentarz do tragicznych wydarzeń, odsyłamy do galerii na 990px.pl. Warto zwrócić uwagę na malujący się na twarzach tych ludzi – strach.

Redakcja Revolty w ramach akcji „Potrzebujesz modlitwy?” będzie się modlić w intencji rychłej pomocy dla rodzin ofiar tej tragedii.

Źródła: http://www.catholicculture.org, http://990px.pl

Lorica, bo o niej mowa – inaczej nazwywana Pancerzem Świętego Patryka czy też Faeth Fiadha (Rykiem Jelenia) to irlandzka modlitwa pochodząca z V wieku. Zgodnie z maksymą „Gdy Bóg z nami, któż przeciwko nam?”, Lorica stwarza możliwość poczucia Bożej opieki, która jak pancerz chroni przed złem i przyjęcia tej opieki w sposób dobrowolny, uzbrojenia się w miłość i siłę Światłości w sposób przywodzący na myśl zbrojenie się wojowników przed bitwą. Ufność pokładana w Panu i pokorna prośba umożliwiają uświadomienie sobie własnego bezpieczeństwa, jeśli podąża się ścieżką Światłości.

„Byś ufność swą w Panu pokładał, chcę wskazać ci dzisiaj twoja drogę.” (Przy 22, 19)

Puklerz Św. Patryka to modlitwa, która winna być odmawiana z odpowiednią gestykulacją. Forma modlitwy (jej rytmika) pozwala samemu ją opracować, aby wezwanie było jeszcze głębsze, bardziej osobiste i twórcze. Warto Krzyk Jelenia czynić zawsze na początek dnia, aby powierzyć nachodzący czas jak i siebie w opiekę Ducha Świętego. Lorica sprawdza się również doskonale w przypadku sportowców. Ubogacona odpowiednimi ćwiczeniami fizycznymi czyni nie tylko duchową, ale także fizyczną rozgrzewkę.

Poniżej zamieszczam najbliższy orginałowi przekład Ryku Jelenia oraz wersję nieco unowocześnioną (dla młodszych czytelników):

Puklerz Św. Patryka – Faeth Fiadha – Ryk Jelenia
Gdy Bóg z nami, któż przeciwko nam?

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego!
Zakładam dziś na siebie

potężną moc wezwania Imienia Trójcy,
moc wiary w Trzy Osoby,
moc wyznania, że Osoby Stwórcy są Jednością.

Zakładam dziś na siebie
moc Chrystusowego narodzenia i chrztu,
moc Jego ukrzyżowania i złożenia do grobu,
moc Jego zmartwychwstania i wniebowstąpienia,
moc Jego zstąpienia na ziemię na ostateczny sąd przeznaczenia.

Zakładam dziś na siebie
moc miłości cherubinów,
moc posłuszeństwa aniołów,
moc posługi archaniołów,
moc nadziei na zmartwychwstanie i spotkanie z nagrodą,
moc modlitwy patriarchów,
moc nauki apostołów,
moc wiary wyznawców,
moc niewinności dziewic,
moc uczynków ludzi prawych.

Zakładam dziś na siebie
moc Niebios,
światłość słońca,
blask księżyca,
splendor ognia,
szybkość błyskawicy,
chyżość wiatru,
głębiny morza,
stałość ziemi,
twardość skał.

Powstaję dzisiaj w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego!
Powstaję dzisiaj
Bożą mocą, która mnie prowadzi,
Bożą mocą, która mnie podtrzymuje,
Bożą mądrością, która mi przewodzi,
Bożym okiem, które na mnie patrzy,
Bożym uchem, które mnie wysłuchuje,
Bożym Słowem, które do mnie przemawia,
Bożą ręką, która mnie strzeże,
Bożą drogą, która ścieli się przede mną,
Bożą tarczą, która mnie osłania,
Bożymi zastępami, które mnie bronią
Przed zasadzkami złego,
Przed kuszeniem do złego,
Przed każdym, kto źle mi życzy
Z daleka czy z bliska,
Samotnie czy w tłumie.

Wzywam dziś wszystkie te moce:
Stańcie pomiędzy mną a złem!
Stańcie przeciwko każdej okrutnej, bezlitosnej sile,
Co zagraża memu ciału i duszy,
Przeciwko zawołaniom fałszywych proroków,
Przeciwko mrocznym zasadom pogaństwa,
Przeciwko fałszywym prawom heretyków,
Przeciwko występkom bałwochwalstwa,
Przeciwko zaklęciom czarownic, kowali i czarnoksiężników,
Przeciwko każdej wiedzy, która znieprawia ciało i duszę człowieka.

Chryste chroń mnie dziś
Od trucizny, od spalenia, od utopienia, od zranienia.
Chroń mnie, póki nie nadejdzie ma nagroda w obfitości.

Chrystus ze mną,
Chrystus przede mną,
Chrystus za mną,
Chrystus we mnie,
Chrystus pode mną,
Chrystus nade mną,
Chrystus po mojej prawicy,
Chrystus po mojej lewicy,
Chrystus, gdy się kładę,
Chrystus, gdy siadam,
Chrystus, gdy powstaję!

Chrystus w sercu każdego, kto o mnie myśli,
Chrystus w sercu każdego, kto o mnie mówi,
Chrystus w sercu każdego, kto mnie widzi,
Chrystus w sercu każdego, kto mnie słyszy.

Powstaję dzisiaj
potężną mocą wezwania Imienia Trójcy Świętej,
mocą wiary w Trzy Osoby,
mocą wyznania Jedności
Stworzyciela stworzeń.
Zbawienie jest w Panu.
Zbawienie jest w Panu.
Zbawienie jest w Chrystusie.
Pozwól, o Panie, aby zbawienie było zawsze z nami.

Amen.

POBIERZ UNOWOCZEŚNIONĄ WERSJĘ (.pdf)
wersja w pliku .doc

W tradycji celtyckiej możemy napotkać także inne teksty, w których występują elementy „duchowego uzbrojenia”. Na Revolcie możecie się spodziewać teraz więcej podobnych wpisów. Powodzenia w walce już jutro!
Dajcie znać w komentarzach jak wam idzie poranna rozgrzewka ;-)

KK

Dick nigdy jednak nie zrezygnował ze swojego syna, dzięki czemu chłopak z czasem zaczął rozumieć otaczający go świat. Następnie udało mu się zorganizować dla Ricka komputer, dzięki któremu mógł porozumiewać się z otoczeniem.  Dzięki wytrwałości swojego Ojca, Rick będąc nadal całkowicie sparaliżowany zdołał ukończyć studia! Ale miłość, która się miedzy nimi zrodziła, okazała się być jeszcze silniejsza.

Chłopak poprosił go kiedyś o to, aby pomógł mu pobiec w charytatywnym biegu. Przebiegli (ściślej mówiąc biegł Dick, a wózek z synem pchał przed sobą) i spodobało się im to na tyle, że postanowili uczynić z tego swoje życiowe hobby. Spore znaczenie miało w tej sytuacji stwierdzenie chłopaka, który powiedział, że w czasie biegu czuł się, jakby nie był sparaliżowany. Dla ojca to wystarczyło.

Dick 85 razy przebiegł maraton. Oczywiście z synem, którego pchał przed sobą. Nic to jednak w porównaniu z jego osiągnięciami w dziedzinie triathlonu. Wyobraźcie sobie, że macie przepłynąć 3,8 km, kolejne 42 km przebiec, a na dokładkę przejechać na rowerze 180 km. Do tego dodajcie fakt, że płynąc ciągniecie za sobą ponton, na którym znajduje się wasz 60-kilogramowy syn. Biegnąc, pchacie wózek, na którym siedzi, a jedziecie specjalnie skonstruowanym rowerem. P.S. Macie 65 lat. P.S.S. Robicie to ośmiokrotnie!

Źródło: papilot.pl

Powyższe pytanie zawiera jednak jedno, podstawową „ale”. Pytając o Boga, oczekujemy fizycznej, namacalnej i najlepiej błyskawicznej odpowiedzi. O ile tę ostatnią Jeszua niekiedy nam daje, o tyle wcześniejsze dwa warunki są zgubne. Często pragniemy czegoś w stylu: „Dzień dobry, chciałbym kupić cukier. – Proszę, dwa pięćdziesiąt.” A jak nie ma? – Pójdę do innego sklepu, na was nie można polegać. Gdyby istniał sklep, w którym można kupić odpowiedzi na podobne pytania, byłby na szczycie finansowej elity tego świata. Takiej firmy jednak nie ma.

Szukając Boga, winniśmy tak naprawdę szukać Jego prawdziwego oblicza. Często spotykamy na swojej drodze osoby, które przedstawiają nam Boga w bardzo fałszywym, wykreowanym na potrzeby chwili, świetle. Jahwe powiedział w Księdze Wyjścia do Mojżesza: „Ja jestem.” Powtarzał to wielokrotnie. „Ja jestem”. Kiedy Mojżesz usłyszał głos Boga zdziwił się, tak jak my dziwimy się nie mogąc dostać natychmiastowej odpowiedzi, że nie ujrzał przy tym żadnej formy, żadnego znaku, żadnej osoby, która mogłaby o tym zaświadczyć. Nie powinniśmy jednak oczekiwać jednostajnej definicji, jednej formy, jedynego poprawnego wizerunku. Takiego po prostu nie ma. Jak usłyszycie, oglądając poniższy klip, w słowach Roberta Bella Holmesa „Bóg przerasta nasze pojmowanie”. Ale ten sam Bóg, który do każdego przychodzi inaczej, który dla każdego może być obecnym w inny sposób – dla każdego też jest jednym – jest miłością. Jest dobrem. Chce dla nas dobra. Bóg to słowa, to muzyka, to dialog, to wiele codziennych elementów Twojego życia. To niekiedy tak proste gesty. Odruchy innych, które dostrzegasz, będąc jednocześnie ślepym na Boga. To Ty możesz zaświadczać o Jego obecności, będąc przy Nim. Postaci i sytuacje w jakich obecny jest Bóg są różne.

Gdyby Bóg był Pieśnią, utworem który kochasz najbardziej pod słońcem, który daje Ci tzw. kopa na cały dzień, który możesz słuchać godzinami na swoim iPodzie… Gdybyś Ty miał/a być jedną z jego części. Czy tonacja samego/ej Ciebie współgrałaby z podwaliną całej tej cudowności?

„Istnieją ludzie, którzy mówią tak o byciu Chrześcijaninem, jakby wiedzieli wszystko, a mimo to sprawiają wrażenie jakby zgubili rytm. Są też starcy, którzy nie wiedzą zbyt wiele o Chrześcijańskiej wierze, a mimo to trzymają się rytmu.”

Pan jest z wami, jeżeli wy jesteście z Nim, a jeżeli Go szukacie, pozwoli wam się znaleźć. (2Krn 15:2) Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie go, dopóki jest blisko. (Iz 55, 6) On strzeże ścieżek prawości, ochrania drogi pobożnych. (Prz 2, 8) Z całego serca Bogu zaufaj, nie polegaj na swoim rozsądku, myśl o Nim na każdej drodze (Przy 3, 5-6) przychodzi bowiem w lekkim powiewie (1 Krl 19, 11-13), a On twe ścieżki wyrówna. Rytm Pieśni Pana wyryty jest na tablicy twego serca – strzeż go.

Zapraszam do zapoznania się z klipem „Jaki jest Bóg”.

Robert Rob Bell Holmes to amerykański pastor Mars Hill Biblia Church, znajdującego się w Grand Rapids w stanie Michigan. Znany jest jako jeden z inspiratorów i twórców duchowej serii krótkich klipów wideo o nazwie NOOMA. Sama nazwa pochodzi z pisowni fonetycznej greckiego słowa pneuma (πνευμα), co oznacza „wiatr”, „duch” lub „oddech”. Każdy film trwa od 10 do 14 minut i porusza kluczowe kwestie życia, konfrontując je z Biblią i subiektywnym spojrzeniem autora. Klip mają format luźnej refleksji Roberta nad danym tematem, której zawsze towarzyszy, napisana specjalnie na potrzeby danej produkcji przez niezależnych artystów, muzyka.

Choć klip ma pewne wady, to pogląd i innowacyjność podejścia autora, jak dla mnie, są warte obejrzenia.

KK

Od dzisiaj mamy trzy główne sekcje, w których będzie można czytać, a niebawem także słuchać, treści naszego redakcyjnego zespołu. Są to kolejno:

• PODCAST – nowa inicjatywa naszej ekipy. Jesienią rozpoczniemy nadawanie nowego polskeigo podcastu, prowadzonego przez nasze redakcyjne grono. W dalszej części tego wpisu wyjaśniamy czym jest podcasting, gdzie  i co będzie można usłyszeć w naszej autorskiej, subiektywnej i całkowicie amatorskiej audycji.
• WYDARZENIA - w tej sekcji znajdują się dawne Dobre i Złe aktualności z kraju i ze świata oraz Zagadnienia. Będą się tam pojawiać często wpisy odsłyłające do jakiegoś artykułu w sieci wraz z krótkim komentarzem redackji, a ponad to dłuższe artykuły o zróżnicowanej temtyce.
• TWÓRCZOŚĆ – kolejny, nowy dział Revolty, który mamy nadzieję będzie najbardziej płodny w nowe wpisy. Będą się tam pojawiać cykliczne felietony i subiektywne teksty, pisane przez załogę redakcji – prezentujące nasze własne poglądy na określone tematy (w przyszłości, o ile starczy rąk do pracy, kilka razy w tygodniu w osobnych blokach tematycznych). Planujemy również wprowadzić osobną subskrypcję RSS dla tej sekcji. Nadal szukamy osób chętnych do wpsółtworzenia najbardziej autorskiej, a zarazem najcenniejszej sekcji strony. Jeśli ktoś jest chętny do pisania, prosimy o kontakt z redakcją. Mamy nadzieję, że subiektywizm i nowa forma wpisów, przypadną Wam do gustu.
  Zapraszamy również do śledzenia jednego z działów sekcji Twórczość - Wywiadów, których będzie teraz więcej i będą jeszcze ciekawsze. Warto odwiedzić również dział Świadectwa, w którym już niebawem przybędzie kilka interesujących pozycji.

Strona nie jest jeszcze finalną produkcją, więc w ciągu najbliższego tygodnia będą na niej przybywać nowe rzeczy - zapraszamy do częstych odwiedzin! Teraz kilka słów o Podcaście Revolty!

Pakistański wywiad podaje, że większość „podejrzanych” była pochodzenia Afgańskiego, ale nie jest jasne jak dużo czasu poświęcono na przeprowadzenie śledztwa w tej sprawie.

Najbardziej przerażające jest to, że zdaję się iż zamiast na przykład aresztować tych ludzi, wojsko amerykańskie po prostu postanowiło ich zabić – bez śledztwa ani żadnego sądowego procesu. Kto im dał do tego prawo?

A media pomijają ten fakt milczeniem. Nie słychać też żeby Amnesty International albo inne agencje protestowały.

Modlitwa o pokój jest więcej niż wskazana – warto też prosić o nawrócenie dla tych, którzy są odpowiedzialni za wydawanie takich rozkazów.

Źródło: Antiwar, Reuters

Są to pierwsze w historii letnie Igrzyska Olimpijskie Młodzieży. Impreza trwać będzie w duchu tradycji klasycznych igrzysk olimpijskich – główną różnicą jest, że konkurenci mają od 14 do 18 lat. W tym roku, 3500 sportowców z ponad 200 krajów konkuruje ze sobą na przestrzeni 184 eventów w 26 sportach. Igrzyska zostaną zwieńczone ceremonią zamknięcia 26 sierpnia.

Przedstawiam wam bardzo interesującą, pełną fotograficznej „klatki pasji”, galerię z tego wydarzenia. Zdjęcia są naprawdę dobre, a z niektórych wręcz bije siła ;-)

Źródło: http://www.boston.com